Już w latach 90. XX w. banki chciały uprościć, a nawet zautomatyzować proces podejmowania decyzji kredytowej dla kredytów gotówkowych dla ludności, tak aby udzielać tych kredytów szybko, w dużej ilości i bez dodatkowych kosztów. Przykładem takiego podejścia jest procedura, która była stosowana w jednym z banków angielskich przy udzielaniu kredytów małym i średnim firmom w latach dziewięćdziesiątych, jeszcze przed opracowaniem bardziej wyrafinowanych, opartych na statystyce, aplikacji informatycznych. Klienci MSP ubiegający się o kredyt byli podzieleni na trzy grupy. Dla każdej z grup istniał odrębny formularz wniosku kredytowego, na którym określonym kryteriom ręcznie przypisywano odpowiadającej im liczbę punktów (zgodnie z przyjętym kluczem). W przypadku uzyskania wymaganej minimalnej punktacji kredyt do określonej górnej kwoty, przy ściśle zdefiniownej wartości zabezpieczenia mógł być udzielony „automatycznie” (do 5 tysięcy funtów bez zabezpieczenia, do 20 tysięcy funtów z zabezpieczeniem). Jeśli klient potrzebował większej kwoty kredytu lub nie dysponował wystarczającym zabezpieczeniem uzyskana punktacja pełniła tylko rolę informacji dodatkowej. Oceny dokonywał wówczas analityk i decyzja była podejmowana przez osobę o odpowiednich kompetencjach kredytowych.

Dzisiaj w przypadku procedury podejmowania dzięki znacznemu postępowi technologicznemu możliwe jest obecnie tworzenie coraz bardziej zaawansowanych systemów punktowej oceny ryzyka kredytowego. W bankach, które są w stanie ponieść znaczące nakłady na systemy informatyczne, rejestrowane są duże ilości danych o klientach, o obsłudze przez nich wszystkich rachunków, w tym rachunków kredytowych. Badane są cechy solidnych kredytobiorców spłacających kredyty terminowo i tych, którzy spóźniali się z regulowaniem rat albo ich w ogóle nie spłacili w normalnym trybie zgodnym z urnową kredytową. Na podstawie zbieranych przez wiele lat informacji tworzone są modele statystyczne, które pozwalają na zdefiniowanie kilku lub kilkunastu kategorii kredytobiorców. Każda z tych kategorii cechuje się innym prawdopodobieństwem spłaty kredytu. W zależności od przyjętych przez bank procedur kredytowych otrzymana ocena ratingowa albo może od razu decydować o odmowie lub o przyznaniu kredytu, albo może służyć jako informacja pomocnicza, czyli jeden z elementów uwzględnianych w procesie oceny zdolności kredytowej klienta. W bankach, w których ocena ratingowa jest podstawą decyzji, w przypadku kredytów dla małych i średnich firm istnieje i będzie istniała dosyć duża ilość spraw, które nie spełniają dokładnie założonych warunków, czyli o podwyższonym ryzyku. Ponieważ banki nie mogą sobie pozwolić na odrzucanie zbyt wielu wniosków kredytowych potrzebna jest wówczas wiedza doświadczonego analityka, który wyważy to ryzyko. Jeśli ekspert uzna, że istnieją ważne przesłanki, które minimalizują zaobserwowane zagrożenia, podejmowana jest wówczas decyzja pozytywna.